Sleutel

 Sleutel tot mijn hart

Gelukkig is mijn sleutel gesmeerd met rozenwater. Het openende nieuwe deuren. Heel lang geleden stonden die wagenwijd open. De mensheid veranderde. Ik veranderde en zag niet dat de deur open stond. En zo gebeurde het. Eerst groeide er een klimop. Later belande er eikels. Hierdoor kreeg de natuur de kans om bomen laten groeien. Er was voor mij geen weg terug. De opening was verdwenen. Tot mijn hart voor een beslissing kwam te staan. Ik miste liefde in mijn hart. Het fijn gevoel. Langzaam kroop er een nieuw gevoel in mijn hart. Het vormde een nieuwe weg. De bomen die er groeide in de opening van de hek is nu mijn vriendin geworden. Ik mag er in klimmen, knuffelen, doorlopen, op een mooie tak zitten. Ze geeft mij wijsheid, waar mijn hart van gaat jubelen.